کاش می شد دعوتت کرددر این وقت تنهایی مفرطدر این روزهای همیشه غروبدر این اصرار نامردان به مردی در این بد عهدی یاران و همراهان در این اصرار آدم ها به خون خوردن به خون ریزی به جنگیدن کاش می شد صدایت کرد و تومی آمدی با دعوت منآری آری مرگ ، مردن .

چندان تمایلی به نوشتن مطالب مناسبتی در مورد هر شخص و هر موضوعی که باشد، ندارم . چون احساس می کنم یکی از ثمرات نظام فعلی همین کلیشه ای کردن ارزش ها و مناسبت است و نمی خواهم با این مناسبت تراشی و کارهای نمایشی و صوری (که به نظر من بسیاری ارزش ها را در نظر مردم متاسفانه تبدیل به ضد ارزش کرده) همراهی کنم .اما همزمانی بزرگداشت تختی با اتفاقی ناپسند در شهر قزوین و راه ندادن پهلووان رسول خادم به همراه هنرمند مردمی و شجاع پرویز پرستویی ناچارم کرد که چند خط بنویسم .در کنار این اتفاق نامیمون نکته جالب بنرها و برنامه های رسمی در گرامی داشت جهان پهلوان'>پهلوان تختی است . اما آقایانی که امروز تختی را گرامی می دارند چگونه دستور ممنوعیت ورود پهلوانِ نجیب و شریف و بی هیاهو و مردمی ، رسول خادم را به زورخانه ای در قزوین صادر می کنند ؟! آیا نمی دانند رسول خادم به تبعیت از مراد و الگوی خود پا در راهی گذاشته که جهان پهلوان تختی سال های پیش در آن پیش قدم شد ؟! آیا نمی دانند تایید و تکریم تختی به معنی تایید رفتار و منش رسول خادم است ؟تختی پنجاه و چند سال پیش چون سر در برابر ظلم و ظالم خم نکرد و کنار مردم ایستاد و در زندگی مثل تشک کشتی مرام پهلوانی در پیش گرفت ، بزرگ و محبوب شد و در یادها ماند . اما تختی امروز پهلوان رسول خادم است و آقایان با رفتار و برخورد خود با او کاملا آشکار می کنند که همه این گرامیداشت ها و برنامه ها صوری است و هر کس چه تختی چه علی دایی چه رسول خادم چه هر کس دیگری ، اگر به خاطر حمایت از مردم اندکی با آنها مخالفت کند ، با تمام قدرت برای سرکوب و نابود کردن او اقدام خواهند کرد .حرف آخر اینکه حاکمان و نظام سیاسی یا حافظه تاریخی خود را از دست داده اند یا اصرار دارند چیزی که نظام سابق آزمود

افسوس

وقت طلوع و

وقت پگاه و

وقت سلام, نازنین خورشید

وقت غروب و

وقت وداع و

کوچ شما شد .

افسوس

آن لحظه خوب

صبح و سحرگاه

خاطره ای بد

تا لحظه مرگ

در یاد ما شد .